Playasia

วันจันทร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เปิดซิง + อ่านไปประมาณครึ่งเล่ม กับ ero manga sensei imouto akezu no aida




       สวัสดีครับทุกท่าน หายหน้ากันไปนานมากเลยทีเดียว ตั้งแต่ช่วงเดือน 7 เห็นจะได้สินะครับ หลังจากกลับมาจากญี่ปุ่น ก็มีเรื่องให้ทำเป็นทวีคูณครับ ทั้งเล่นทั้งงาน ฮา เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันดีกว่า ตามหัวกระทู้ครับ วันนี้ผมจะมาแนะนำนิยาย ที่ถูกใจมากให้ทุกท่านได้ลองชิมกัน
      ก่อนจะมาเริ่มเข้าเรื่องกัน อยากขออนุญาติเกริ่นซะนิดก่อนนะครับ ผม ทราบลไลท์โนเวลครั้งแรก จากทวิตเตอร์ของทาง dengeki เค้า ก่อนวันจำหน่ายประมาณ 2 อาทิตย์ได้ครับ ว่าแล้วก็ไม่รอช้า เดินไปจองทันทีครับ หนังสือมาช้ากว่าวันขายประมาณ 4-5 วันได้ ด้วยความแค้นอกแค้นใจที่อ่านช้ากว่าชาวบ้าน ได้มาก็อ่านยาวไปครึ่งเล่มครับ
ด้วยเหตุนี้ ในวันนี้จึงอยากขออนุญาติเอาเนื้อหามาให้ทุกท่านได้ลองชืมกัน ฮา

    ไลท์โนเวลเล่มนี้ เขียนโดยคุณ ฟุชิมิ ซึคาส่ะ เจ้าของผลงานชื่อดังที่ได้ทำเป็นอนิเมะและเกมอย่าง ore no imouto ga konnani kawaii wake ga nai  วาดรูปด้วย kanzaki hito นักอีลาสที่ออกแบบ ore imouto เช่นเดียวกัน ครับ ถือเป็นผลงานที่สองของ เค้าสองคนที่จับคู่กันทำครับ ถ้าดูจากหน้าปกที่ผมแปะไว้ก็จะเห็นเลยว่ามา สไตล์ เดียวกันเป๊ะๆ ฮา และแน่นอนว่าสำนักพิมพ์ก็ พิมพ์โดย dengeki นะครับ ส่วนตัวผมชอบ dengeki มากครับ มากกว่า MF เยอะเลย แบบว่ายังไงดีล่ะ กระดาษมันพอจับแล้วมันคิโมจี้มากครับ ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ลูบกระดาษพลิก นี่ความรู้สึกมันสุดยอดไปเลย :D

   ออกนอกเรื่องอีกแล้ว ฮา เข้าเนื้อหากันซักทีดีกว่าครับ ก่อนอื่นตัวละครก็ตามนี้ครับ



   เริ่มจากซ้ายไปขวานะครับ

   ชื่อ: อิซุมิ มาซามุเนะ
   อายุ: 15 
   งานอดิเรก & งาน:เขียนนิยาย
   Character คล้ายกับ เคียวซุเกะจาก ore imouto ครับแต่จะ
   outdoor น้อยกว่าหน่อย เพราะทำงาน เขียนนิาย อยู่วันหยุด
   เลยต้องหมกตัวอยู่ในห้อง นอกจากนั้น character ก็มาแนวๆ
   
   บัคเคียวนะครับ แต่บัคเคียวจะมีจุดที่เวลา จวนตัวจะสติแตก
   เป็นหน้าด้าน ขึ้นมา แต่กับ อิซุมิ ยังไม่เห็นนะครับ

   ชื่อ: อุซุมิ ซากิริ
   อายุ : 12
   งานอดิเรก & งาน:อีลาส เล่นเกม ฉายวีดีโอสด
   ซากิริเป็นน้องสาวไม่แท้ กับ อิซุมิครับ คือไม่ได้เป็นสายเลือด 
เดียวกัน แม่ ซากิริ กับพ่อ อิซุมิ ต่างฝ่ายต่าง ไม่มีคู่ครองแล้ว
   แต่งงานอยู่ร่วมกันครับ Character คือเป็น ฮิคิโคโมริครับ แม้
   สองคนนี้จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แต่นับตั้งแต่ พ่อแม่แต่งงาน
   ใหม่เธอก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้พี่ชายเห็นอีกเลย

   ชื่อ:จินโนะ เมกุมิ
   อายุ : 12
   งานอดิเรก :กีฬาทุกประเภท สร้างเพื่อน
   เป็นเพื่อนร่วมชั้นของ ซากิริ และดำรงตำแหน่งหัวหน้าห้อง เจ้าตัว
   มีความมั่นใจในตัวเองสูงมากและเป็นสาย outdoor แบบเต็มขั้น
   ใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวสร้างเพื่อนได้ ทั้งชั้น เธอบอกว่าถ้าเธอตาย
   ไปเฉพาะเพื่อน คงมีคนมาร้องไห้เพื่อเธอ 500+ คน แม้จะขึ้น พึ่งขึ้น
   ม 1 มาหยกๆแต่กลับรู้เรื่องผู้ใหญ่ๆดิบดีไปหมด โดยเฉพาะเรื่อง
   ไต้กระโปรงไต้กางเกงนั้นรู้ดีจนไม่น่าเชื่อว่า อยู่ ม 1

   อีกอันนึงเป็นตัวละครลับนะครับเซ็นเซอร์ไว้ ไอตรงเขียนอธิบายก็ไม่ได้ อธิบายอะไรหรอกครับ เขียนบอกเป็นความลับ -__- นอกจากนี้ก็มีเพื่อนสนิทพระเอกรุ่นเดียวกันเป็นผู้หญิง ชื่อ โทโมเอะ เป็นพนักงานร้านหนังสือครับ


  เอาล่ะในที่สุดก็ถึงช่วงที่ผมอยากพิมพ์ที่สุดซักที สปอยไทม์ ต่อจากนี้ผมจะเขียนสปอยไปเรื่อยๆจนถึงเท่าที่ผมอ่านนะครับถ้าใครอิ่มตัวแล้วรบกวนปิดหน้านี้ด้วยนะครับ

  เรื่องเริ่มมา สไตล์เดียวกับ oreimouto ครับ พระเอกหรืออิซุมิเป็นคนที่ชื่นชอบในการเขียนนิยายมาก เลยลองส่งนิยายไปแข่งดูปรากฏว่าได้รับรางวัลอันดับ 1 ของนักเขียนหน้าใหม่ เลยได้โอกาสเดบิว เป็นโปรทันที และเขียนนิยายต่อๆมา ถึงแม้ขาขึ้นจะมาอย่างสวยงามก็มาก แต่นับว่าโชคช่วยที่ช่วงนั้นคนอยากอ่านแนวนี้พอดีมากกว่า หลักฐานคือ แม้จะเขียนต่อกันมาสามสี่เล่ม แต่ความนิยมก็ไม่ได้สูงขึ้นซักเท่าไหร่ กลับตกต่ำลงเสียมากกว่า อนิเมะ แน่นอนว่าก็ไม่ได้เป็น

  ครอบครัวพระเอก พ่อแม่ ที่พึ่งแต่งงานกันใหม่ก็อยู่ช่วงข้าวใหม่ปลามัน หนีกันไปฮานีมูนยาวเป็นปี ไม่กลับมา ที่บ้านเลยเหลือพระเอกกับน้องสาว ทว่า น้องสาวดันเป็นฮิกกี้ ไม่ออกจากห้องให้พระเอกเห็นหน้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว พระเอกเลยอยู่สถานะที่เหมือน อยู่คนเดียวในบ้านใหญ่ๆ เสียมากกว่า ถึงกระนั้น เวลาอาหารเช้า เย็น คุณน้องสาวก็จะเอาขาทุบพื้น "ตึง ตึง" เป็นสัญญาณว่า "เอาข้าวมา" พระเอกก็ต้องรีบทำอาหารเอาไปเสริฟให้ถึงหน้าห้องทันที พอเวลาผ่านไปช่วงนึง น้องสาวก็จะโยนตะกร้า เสื้อผ้ามาให้เอาไปซัก และพอซักตากแห้งเสร็จก็เอาไปถวายหน้าห้อง

  สรุปคือนอกจากเหมือนอยู่คนเดียวแล้วยังเป็นเบ๊ อีกต่างหาก ช่างน่าสงสารเสียจริง

  ทีนี้อยู่มาวันนึงพระเอกก็คิดสงสัยว่า ไม่เคยเจอคนที่อีลาสให้กับ ไลท์โนเวลตัวเองเลยซักครั้ง ว่าแล้วเลยเช็คบล็อค คนที่อีลาสดู ที่ชื่อ เอโรมังงะ พอเข้าไปเช็คก็ปรากฏว่าบล็อคของ อาจารย์ คนนี้เขียนด่า ไลท์โนเวลพระเอกซะย่อยยับ นอกจากจะด่าเนื้อหานิยายแล้ว ยังด่าว่าลายเซ็นของพระเอกที่เซ็นให้แฟนๆ ไม่ได้ดีไปกว่าเด็กประถมขีดเส้นเล่น ด้วยความ อาย+แค้นเคือง+อยากขอโทษนิดๆ พระเอกเลยไปปรึกษาเพื่อนที่ชื่อ โทโมเอะ ว่าจะทำยังไงดีถึงจะเจออาจารย์ คนนี้ได้ โทโมเอะก็ บอกไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนเข้าตัวจะชอบทำวีดีโอสด ผ่าน niconico วาดรูปไปคุยกับแฟนๆของเขาไปด้วย

  เย็นวันนั้นพระเอกเลย มานั่งเช็คดูพบว่าวันนี้ก็มีฉายสดของ อาจารย์ เอโรมังงะ พอดิบพอดี เลยดูทันที
    


   รายการก็ดำเนินไปเรื่อยๆอย่างสนุกสนานระหว่าง อาจารย์ เอโรมังงะกับ แฟนๆ และจากบทสนทนา กับแฟนๆทำให้พระเอกรู้ว่าสาเหตุที่ อาจารย์เขียนด่าทอพระเอกเพราะ ในนิยายของพระเอกในเล่มสาม เนื้อเรื่อง ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตัวละครโปรดของอาจารย์แก โดนฆ่า อาจารย์แกเลยโกรธเคืองมากเพราะเป็นตัวละครที่ชอบที่สุดและ เหนื่อยมากกว่าจะออกแบบได้ แต่ดันต้องมาตายแบบโง่ๆ

   เข้าสู่ช่วงท้ายรายการ อาจารย์ก็กับแฟนๆอย่างสนุกสนานว่าต่อไปจะวาดอะไรดี ทีนี้เรื่องก็เริ่มสนุกเมื่อ พระเอกสังเกตเห็นฉากหลังในห้องอาจารย์แก มีกับข้าวที่ตัวเองทำไปเสริฟ ให้กับน้องสาว เท่านั้นยังไม่พอ เรื่องสนุกกว่าเดิมก็กำเนิดขึ้นเมื่อ พออาจารย์แก บ๊ายบายเสร็จลืมปิดกล้อง และไม่กดหยุดถ่ายทอดสด

"เฮ้อ เหนื่อยจังเลยข้าวเช้าก็ยังไม่ได้กินหิวจะแย่อยู่แล้ว"

อาจารย์แกได้ถอดหน้ากากออกและเดินออกไป (ยังไม่เห็นหน้าเพราะเดินไปอีกมุมของห้อง) และกินข้าวด้วยความอร่อย ทว่าเรื่องสนุกสุดๆก็ได้เกิดขึ้น

"อาวล่ะ เตรียมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า"

อาจารย์แกเริ่มที่จะถอดสลิปเปอร์ และเริ่มจะถอดกางเกง

ทีนี้ก็ชิบหายทันที ด้วยความแตกตื่น ไม่มาคิดพะว้าพะวงว่าน้องสาวตัวเองเป็น อาจารย์เอโรมังงะรึเปล่า วิ่งพล่านขึ้นไปหน้าห้องน้องสาว

"กล้องงงงงง เว้ยยยยยย กล้องงงงงงงงงง ปิดกล้องว้อยยยยยยยยยย"

พระเอกทุบประตูด้วยความบ้าคลั่ง เพราะถ้าเกิด อาจารย์เอโรมังงะ เป็นน้องสาวตัวเองและภาพ นูดของน้องสาว แพร่ไปทั่วประเทศล่ะก็จบแน่ๆ อะไรต่อมิอะไร จบแหงๆ

"เปิดค้างอยู่ว้อยยยย ปิดดดดด ปิี๊ดดดดดดดดด ปิดเว้ยยยยยยยย"

หลังจากตะโกนเหมือนคนบ้าไปซักพัก พระเอกก็เช็ค โน้ตบุคตัวเองพบว่า การถ่ายทอดสดถูกปิดไปแล้ว ด้วยความหมดแรงและติดสตั้น พระเอกจึงเดินมึนๆจะออกไป ตอนนั้นเอง

".....โย่....ไม่ได้เจอกันนานนะ"

และนี่ก็เป็นการพบอีกครั้งที่สองระหว่าง น้องสาวและพระเอก

--------------------------

เป็นยังไงบ้างครับ จริงๆนี่ประมาณ 50+ หน้าเองครับผมอ่านไป เกือบ 200 หน้า แต่พอเอามาเล่าแล้วกินแรงกว่าที่คิดครับ ฮา
เขียนมาร่วมๆ สอง ชม แล้วด้วย ยังไงเดี๋ยวคราวนี้มาเล่ากันต่อนะครับ แต่ก็คิดว่าหลายๆท่านน่าจะพอเดาพล็อตเรื่องออกแล้วสินะครับยังไงไว้เดี๋ยวเจอกันคราวหน้าครับ !  เอาภาพตัวนิยายไปดูกันก่อนนะครับ

1 ความคิดเห็น: